Van oudsher door zijn gunstige ligging aan de gelijknamige baai en de 13 km brede Straat van Gibraltar een belangrijke en druk bezochte badplaats. De mooie baai wordt aan de overzijde begrensd door de rots van Gibraltar, die ‘s avonds doet denken aan een verlicht schip. Algeciras heeft ruim 100.000 inwoners en dankt zijn naam (El Djezira) aan de Moren, die na de Romeinen, Vandalen en Goten bezit namen van de stad. In de 15de eeuw werd hij definitief door de ‘katholieke koningen’ heroverd. Van deze oude stad resteert echter weinig of niets. Het tegenwoordige Algeciras dankt zijn ontstaan aan de Spanjaarden, die nadat de Engelsen Gibraltar bezet hadden, vandaar uitweken en zich hier vestigden.

Een belangrijk exportartikel van deze haven is kurk, afkomstig uit de bossen van de Siërra de los Gazules, westelijk van de stad. Bekend is Algeciras ook door de dagelijkse bootverbindingen met Ceuta en Tanger in Noord-Afrika. Door zijn stranden trekt de stad de nodige badgasten. Het meest bezocht worden: het 2 km lange Playa del Riconcillo, 3 km noordelijk van de stad, en het bijna 2 km lange, langs een kleine baai gelegen Playa de Getare, 4 km zuidwaarts. Golf (9 holes) vlak ten zuiden van de stad. Tennisbaan. Tegenover Algeciras ligt het mooie ‘Isla Verde’, met het vasteland verbonden door een steiger. Noordwaarts van de stad voert na 9 km rechts een weg naar de ruínes van Carteya, gelegen aan het eind van de baai vlakbij de uitmonding van de Palmones. Carteya werd gesticht door de Phoeniciërs en werd als Romeinse kolonie de belangrijkste havenplaats aan de kust. De opkomst van Algeciras echter leidde tot achteruitgang en uiteindelijk tot verval van Carteya. Het grootste gedeelte van de stad werd gebruikt als bouwmateriaal voor de plaats San Roque. Nog goed te onderscheiden zijn een amfitheater en enkele aquaducten.

Hieronder staan de gegevens van deze plaats. Klik op de kleine foto voor een vergroting van de vertaling.